białowieski park narodowy

Białowieski Park Narodowy jest położony w północno-wschodniej części naszego kraju, w województwie Podlaskim. Znajduje się on w centralnej części Puszczy Białowieskiej.

Początków istnienia parku należy szukać w roku 1921, kiedy to został utworzony na tamtejszych ziemiach "Rezerwat".

Białowieski Park Narodowy ma 10 517,27 ha (1/6 Puszczy Białowieskiej w Polsce). Spora jego część znajduje się pod ścisłą ochroną. W parku chroniony jest obszar Puszczy Białowieskiej, który jest najlepiej zachowany. Jest to las naturalny, liściasty i mieszany, który ma charakter pierwotny.

W Białowieskim Parku Narodowym występuje niezwykle duża różnorodność biologiczna.

Białowieski Park Narodowy – fauna i flora

W Białowieskim Parku Narodowym żyje bardzo dużo zwierząt - zarówno bezkręgowce (np. pierwotniaki, pająki, dżdżownice), jak i kręgowce (gady, płazy, ptaki, ryby, ssaki). Dotąd odkryto w Puszczy 12 tysięcy gatunków zwierząt, ale dane te są z pewnością niedoszacowane - może być ich nawet dwa razy więcej.

Symbolem Białowieskiego Parku Narodowego jest żubr, który jest największym ssakiem lądowym w Europie. Park jest jego ostatnią ostoją, tu przywraca się go naturze. Puszcza Białowieska to miejsce, gdzie żyje najliczniejsza populacja żubrów na świecie.

Flora

Większość Białowieskiego Parku Narodowego zajmują lasy liściaste. Sporą powierzchnię zajmują lasy grądowe, czyli dębowo-grabowe. Mieszczą się one na najżyźniejszej glebie. W miejscach zalewowych rosną łęgi i olsy - składają się one głównie z jesionu i olszy czarnej. W miejscach, które są suchsze, rosną bory świerkowe, sosnowe oraz mieszane.

W Białowieskim Parku Narodowym znajduje się duża ilość martwego drewna. Martwe drewno użyźnia glebę. a także jest siedliskiem dla licznych organizmów.

Białowieski Park Narodowy – historia

Dowiedziono, ze człowiek był w Puszczy Białowieskiej już jakieś 4500 lat temu, czyli w neolicie.

Między wiekiem I p.n.e. a V n.e. istniały na terenie Puszczy Białowieskiej osady. Nosiły one ślady następujących wpływów kulturowych: kultur ceramiki kreskowanej i przeworskiej, a potem kultury wielbarskiej.

"Rezerwat", który powstał w 1921 roku, został przekształcony w 1932 roku w Park Narodowy w Białowieży. W 1947 restytuowano go jako Białowieski Park Narodowy.